When we went wave hunting

PHOTO ALERT! Deze post bevat veel foto's, voor één keer hadden we de camera in de buurt :)

Met het weekend in zicht zag het er naar uit dat er aan de zuidkust swell en offshore wind was. Op zich is het stuk dat we gingen verkennen wel zeer "prone to swells" from Antarctica, maar de wind en het weer werkt daar niet altijd mee. Maar aangezien we nu wel gesetteld zijn en tijd hebben, kwam alles bij elkaar en gingen we wat spots verkennen die ik al sinds aankomst op onze radar had. Onze home spot hier vlakbij heet Titahi Bay, en hoewel dat een superleuk baaike is, heeft dat niet altijd degelijke swell. De zuidkust staat hier open voor de ongeremde swells van the southern ocean, veelal te groot en wild dan omgekeerd.

Langs Rivendell en over de Remutaka Hill pass (prachtig!) ligt de Palisser bay area. De enige weg hier naartoe is rond het Wairarapa meer. Het concept van "een rechte weg overal naartoe" zoals wij het thuis kennen, dat is hier niet altijd. Collega's zeiden me deze week nog "It's pretty wild down there", en we zouden onderweg ontdekken waarom. Stukken weg gewoon weggevallen in de oceaan, actieve landslides waar een gravel weg doorgaat enz. De Antarctische swells en hevig Pacific weer die de kust en enige weg naar Cape Palisser geregeld bombarderen, laten hier duidelijk hun littekens na. Op het hele laatste stuk vanaf de bay road wonen een handvol mensen. Maar zoals dat gaat met zulke streken, is het hier ook waanzinnig mooi, en zuiver.

Boven en onder zijn twee kanten van dezelfde plaats: top van de Remutaka Hill pass.

Aangekomen aan één van de surfspots hier. De wilde weg onderweg niet gefotografeerd, eerder geconcentreerd op het rijden. Oliver in pole position to get to the beach :)

Great minds, I guess…

Blue ocean, black sands

Black sands

Beetje verder richting de cape zelf en de lighthouse op het einde, een kolonie zeehonden tegengekomen.

The lighthouse, paar trapjes…

Boven en onder weerskanten van de lighthouse.

Boten trekken ze hier op en af het strand met oude verroestte bulldozers. Auto's op het strand zelf zijn hier ook de normaalste zaak van de wereld.

En dan nog ons kampeerplekje voor de nacht.

Voor zij die tot hier lezen en het zich afvragen. Geen van ons beiden heeft die dag gesurft op één van deze spots. Dankzij de nasleep van een rugblessure en de afwezigheid van een surfplank waarmee geduckdived kan worden, leek het ons het wijste om deze keer niet te surfen op een spot waar het solid breekt en de enige weg in en uit via de rotsen ervoor is. We hadden ook geen laagtij gezien om te zien wat er overal onder zat. Until next time, that is….

En als bij toeval kwamen we thuis, en waren er headhigh golven in Titahi Bay. We did get that surf after all. (Hoewel niks te vergelijken met Palisser bay)